МИЛИТСИЯ — СИПАРИ АМНИЯТИ ҶОМЕА, ПОСДОРИ ҚОНУН ВА ТАКЯГОҲИ ОРОМИИ МАРДУМ!
Ба ифтихори Рӯзи милитсияи тоҷик
Таърихи давлатдории миллӣ аз саҳифаҳои пурифтихоре иборат аст, ки дар онҳо садоқат ба Ватан, ҷасорат, масъулиятшиносӣ ва хизмат ба халқу давлат ҷойгоҳи махсус доранд. Дар ин радиф, фаъолияти мақомоти корҳои дохилӣ ва нақши милитсияи тоҷик дар таъмини амнияту суботи ҷомеа, ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои шаҳрвандон ва таҳкими волоияти қонун мақоми арзанда дорад.
Милитсия танҳо як сохтори давлатӣ ё ниҳоди ҳифзи ҳуқуқ нест. Милитсия масъулияти бузурги ҳифзи ҷони инсон, амнияти шаҳрвандон, оромии кӯчаю маҳаллаҳо ва зиндагии осоиштаи ҳар як хонадони кишварро бар дӯш дорад. Ин касб аз инсон на танҳо дониш ва маҳорати касбӣ, балки иродаи қавӣ, ҷасорат, поквиҷдонӣ, сабру таҳаммул ва садоқати бепоён ба савганди касбиро талаб менамояд.
Боиси ифтихор аст, ки дар даврони соҳибистиқлолии кишвар таҳти роҳбарии хирадмандона ва сиёсати созандаю бунёдкоронаи Қаҳрамони миллати тоҷик, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ — Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Ҷаноби Олӣ муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба масъалаи таҳкими сохторҳои ҳифзи ҳуқуқ, беҳтар намудани шароити хизмат, баланд бардоштани сатҳи касбияти кормандон ва муҷаҳҳазгардонии мақомоти корҳои дохилӣ таваҷҷуҳи доимӣ зоҳир мегардад.
Ин ғамхорӣ дар бунёду азнавсозии биноҳои маъмурӣ, таъсиси муассисаҳои таълимии соҳавӣ, фароҳам овардани шароити муносиби хизмат ва дастгирии иҷтимоии кормандони мақомоти корҳои дохилӣ таҷассум меёбад.
Тавре Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар суханронии худ ба муносибати Рӯзи милитсияи тоҷик таъкид намудаанд:
«Мардумони Тоҷикистон дар симои кормандони мақомоти ҳифзи ҳуқуқу тартибот ҳомиёни зиндагии орому осудаи худ, муҳофизони шараф ва манфиатҳои шаҳрвандон, низому тартиботи ҷамъиятӣ ва амнияту суботро мебинанд».
Ин таъкиди Роҳбари давлат мазмуни амиқ дошта, ҳамзамон рисолат ва масъулияти бузурги ҳар як корманди милитсияро муайян менамояд.
Зеро боварии мардум ба мақомоти ҳифзи ҳуқуқ яке аз сарчашмаҳои муҳими суботи ҷомеа ва эътимоди шаҳрвандон ба давлату қонун мебошад.
Ҳар субҳе, ки сокинони кишвар бо хотири ҷамъ ба кор мераванд, кӯдакон бо табъи болида ба мактаб мераванд ва падару модарон бо оромии хотир рӯзгори худро пеш мебаранд, дар паси ин фазои амну осуда хизмати шабонарӯзии садҳо корманди мақомоти ҳифзи ҳуқуқ қарор дорад.
Бисёр вақт ҷомеа танҳо натиҷаи хизматро мебинад, аммо аз заҳмату масъулияти ҳаррӯзаи корманди милитсия, аз шабҳои бедорхобӣ, соатҳои тӯлонии навбатдорӣ ва аз лаҳзаҳое, ки ӯ дар иҷрои вазифаи хизматӣ бо хатар рӯ ба рӯ мешавад, камтар огоҳ аст.
Корманди милитсия дар рӯзҳои ид ҳам дар хизмати мардум аст, дар рӯзҳои муқаррарӣ низ. Вақте дигарон дар ҳалқаи оила истироҳат мекунанд, ӯ метавонад дар кӯча, роҳ, дидбонгоҳ ва ё маҳалли ҳодиса барои ҳифзи амнияти ҷомеа қарор дошта бошад.
Ин аст моҳияти касби милитсия — хизмати содиқона, масъулияти ҳамешагӣ ва омодагӣ ба ҳимояи манфиатҳои давлату ҷомеа.
Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин хусус ба кормандони мақомоти корҳои дохилӣ таъкид намудаанд:
«…чунин шароит ҳар як корманди мақомотро водор месозад, ки ҳушёриву зиракии сиёсиро аз даст надода, тамоми саъю кӯшиши худро ҷиҳати пешгирӣ намудани ҷинояткорӣ… равона созанд».
Ин суханон дар шароити имрӯза аҳамияти хосса доранд. Зеро ҳифзи амният танҳо бо ошкор намудани ҷиноят маҳдуд намешавад. Пешгирии ҳуқуқвайронкуниҳо, баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии аҳолӣ, мубориза бо омилҳои ҷиноятзо ва тарбияи насли ҷавон дар рӯҳияи қонунпарастӣ низ аз самтҳои муҳими фаъолияти милитсия ба шумор мераванд.
Мо, мардуми Тоҷикистон, хуб медонем, ки сулҳу субот ва ваҳдати миллӣ чӣ арзиш доранд. Таҷрибаи таърихии кишвар собит намуд, ки ҳифзи дастовардҳои Истиқлолият, таҳкими қонуният ва таъмини амнияти ҷомеа вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванди кишвар мебошад.
Дар шароити мураккаби ҷаҳони муосир, ки зуҳуроти номатлуб, терроризму экстремизм, ҷинояткории муташаккили фаромиллӣ, гардиши ғайриқонунии маводи мухаддир ва дигар таҳдидҳо ба амнияти ҷомеа таъсир мерасонанд, нақши мақомоти корҳои дохилӣ боз ҳам муҳимтар мегардад.
Дар ин раванд, ҳамоҳангии фаъолияти мақомоти ҳифзи ҳуқуқ, ҳамкории созанда бо сохторҳои давлатӣ ва эътимоди мутақобилаи ҷомеа ба кормандони милитсия омили муҳими таъмини амният мебошад.
Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон зимни суханронӣ ба муносибати Рӯзи милитсияи тоҷик таъкид намудаанд:
«…кормандони мақомоти корҳои дохилӣ ва афсарону сарбозони далеру шуҷоъ манфиатҳои давлату миллат ва обрӯи касбии худро муқаддас дониста, ба савганди ёдкарда дар оянда низ содиқ мемонанд…».
Ин таъкид бояд барои ҳар як корманди милитсия роҳнамои фаъолияти касбӣ бошад. Зеро савганди хизматӣ танҳо як маросими расмӣ нест, балки аҳдест, ки инсон дар назди давлат, миллат ва виҷдони худ ба зимма мегирад.
Дар ҷомеаи муосир обрӯ ва эътибори мақомоти ҳифзи ҳуқуқ пеш аз ҳама аз муносибати кормандони он бо шаҳрвандон вобастагӣ дорад.
Адолат, инсондӯстӣ, эҳтиром ба ҳуқуқу озодиҳои инсон, муносибати самимӣ бо мардум, риояи қатъии талаботи қонун ва иҷрои софдилонаи вазифаҳои хизматӣ бояд меъёри асосии фаъолияти ҳар як корманди милитсия бошад.
Пешвои миллат дар суханронии худ ба муносибати ифтитоҳи муассисаи давлатии омодасозии кадрҳои баландихтисос барои мақомоти корҳои дохилӣ чунин таъкид намудаанд:
«Мақомоти ҳифзи ҳуқуқ ва дар навбати аввал, мақомоти корҳои дохилӣ посдору нигоҳбони волоияти қонун ва тартиботи ҳуқуқӣ… мебошанд».
Ин андеша рисолати аслии милитсияро бозгӯ менамояд. Милитсияи воқеан мардумӣ ҳамон милитсияест, ки шаҳрванд дар симои корманди он на танҳо намояндаи қонун, балки ҳомӣ, пуштибон ва шахси боэътимодро мебинад.
Зеро эътимоди мардум бо сухан ба даст намеояд. Он бо рафтори намунавӣ, адолат, масъулиятшиносӣ ва хизмати софдилона ба даст меояд.
МИЛИТСИЯ ДАР МИНТАҚАИ КӮҲИСТОН — МАСЪУЛИЯТИ ДУЧАНД
Дар минтақаи кӯҳистони Бадахшон, ки хатти сарҳади тӯлонии зиёда аз 900 километр бо давлати ҳамсоя дорад, хизмати кормандони мақомоти корҳои дохилӣ аҳамияти махсус дорад.
Шароити ҷуғрофӣ, масофаҳои дур, роҳҳои душворгузар ва хусусиятҳои минтақа масъулияти кормандони милитсияро боз ҳам бештар мегардонанд.
Дар чунин шароит таъмини тартиботи ҷамъиятӣ, пешгирии ҷинояткорӣ, ҳифзи ҳуқуқу манфиатҳои шаҳрвандон ва ҳамкории доимӣ бо аҳолӣ аз кормандони милитсия садоқат, ҳушёрӣ, дониш ва масъулияти баландро тақозо менамояд.
Махсусан, дар минтақаҳои наздисарҳадӣ ҳамкории милитсия бо дигар сохторҳои ҳифзи ҳуқуқ, мақомоти маҳаллӣ ва аҳолӣ омили муҳими таҳкими амният ва суботи ҷомеа ба шумор меравад.
Кормандони милитсия дар чунин минтақаҳо на танҳо масъули таъмини тартиботи ҷамъиятӣ, балки иштирокчии фаъоли корҳои пешгирикунанда, маърифатнокӣ ва таҳкими ҳамкории давлату ҷомеа мебошанд.
Бояд таъкид кард, ки амният танҳо вазифаи як сохтор нест. Он масъулияти муштараки давлат, ҷомеа ва ҳар як шаҳрванди ватандӯст мебошад.
АРҶГУЗОРӢ БА ХИЗМАТИ ШОИСТА ВА САДОҚАТ БА САВГАНД
Рӯзи милитсияи тоҷик фурсати муносибест, ки аз хизмату заҳмати кормандони ин соҳаи пурмасъулият ёдовар шавем, ба собиқадорони мақомоти корҳои дохилӣ арҷ гузорем ва ба насли ҷавони кормандон дар роҳи интихобкардаашон муваффақият таманно намоем.
Ҳар як корманди милитсия бояд дарк намояд, ки либоси хизматӣ танҳо нишонаи мансаб нест, балки рамзи масъулият, эътимоди мардум ва ӯҳдадории бузург дар назди давлату миллат мебошад.
Насли ҷавони кормандони милитсия бояд аз таҷрибаи собиқадорон сабақ гирифта, бо донишҳои муосир, фарҳанги баланди касбӣ, ҳисси ватандӯстӣ ва эҳтиром ба қонун дар роҳи хизмати содиқона қадам гузорад.
Зеро обрӯи милитсия пеш аз ҳама аз рафтору кирдори ҳар як корманди он вобаста аст.
Дар фарҷом мехоҳам андешаи худро чунин баён намоям:
Давлат ба милитсия масъулияти бузурги ҳифзи амниятро вогузор кардааст, мардум бошад, аз он адолат, инсондӯстӣ ва ҳимояи боэътимоди ҳуқуқу манфиатҳои худро интизоранд.
Милитсия он гоҳ дар ҷомеа соҳиби обрӯ ва эътибори баланд мегардад, ки ҳар як шаҳрванд дар симои корманди он ҳомии қонун, пуштибони адолат ва кафили амнияти худро бинад.
Зеро либоси милитсия танҳо либоси хизматӣ нест — он масъулият дар назди давлат, садоқат ба савганди Ватан ва эътимод дар назди мардум аст!
Бо ҳамин эҳсоси баланди эҳтиром, тамоми кормандон ва собиқадорони мақомоти корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистонро ба муносибати Рӯзи милитсияи тоҷик самимона табрик гуфта, барояшон саломатӣ, матонат, иродаи қавӣ, саодати рӯзгор ва дар иҷрои рисолати пуршарафи хизматӣ муваффақиятҳои нав ба нав орзу менамоям.
Бигзор ҳамеша сулҳу субот пойдор, қонун воло ва мардуми Тоҷикистон сарбаланду осудахотир бошанд!
НАЗАРЗОДА ДУШАНБЕ НАЗАРШО,
