«Инсон мол нест!» – Биёед бар зидди савдои одамон бетараф набошем!
Дар ҷаҳони муосир, сарфи назар аз пешрафти босуръати илму технология, ҳанӯз ҳам падидаҳое вуҷуд доранд, ки ба арзишҳои инсонӣ таҳдиди ҷиддӣ эҷод мекунанд.
Яке аз чунин мушкилоти нигаронкунанда савдои одамон мебошад. Ин ҷинояти вазнин на танҳо ҳуқуқу озодиҳои инсонро поймол мекунад, балки шаъну шараф ва қадру қимати инсонро низ таҳқир менамояд.
Савдои одамон яке аз шаклҳои хатарноки ҷинояткории муташаккилона ба ҳисоб меравад. Ҷинояткорон бо истифода аз фиреб, ваъдаҳои бардурӯғ ва истифода аз вазъи душвори иҷтимоии баъзе шаҳрвандон онҳоро ба доми худ мекашанд.
Бисёр одамон бо орзуи зиндагии беҳтар, пайдо кардани кори муносиб ва таъмини ояндаи оилаи худ ба сафар мебароянд, аммо мутаассифона, баъзе аз онҳо ба қурбонии истисмор табдил меёбанд.
Ин гуна ҳолатҳо на танҳо ба ҳаёти як инсон, балки ба сарнавишти тамоми оила таъсири манфӣ мерасонанд. Аз ин рӯ, мубориза бо савдои одамон яке аз масъалаҳои муҳими ҷомеаи муосир ба ҳисоб меравад.
Дар ин замина, чуноне, ки Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намудаанд:
«Савдои одамон яке аз ҷиноятҳои хатарноки замони муосир буда, ба ҳуқуқу озодиҳои инсон таҳдиди ҷиддӣ дорад ва мубориза бар зидди он вазифаи муҳими давлат ва ҷомеа мебошад».
Ҷумҳурии Тоҷикистон низ дар самти муқовимат ба савдои одамон тадбирҳои ҷиддӣ меандешад. Қонунгузории кишвар пайваста такмил дода шуда, барномаҳо ва чорабиниҳои гуногун барои пешгирии чунин ҷиноятҳо амалӣ мегарданд.
Ҳамзамон корҳои фаҳмондадиҳӣ байни аҳолӣ, махсусан ҷавонон, нақши муҳим доранд.
Баланд бардоштани маърифати ҳуқуқӣ яке аз омилҳои асосии пешгирии савдои одамон мебошад. Шахсе, ки аз ҳуқуқҳои худ огоҳ аст, метавонад аз фиребу найрангҳои гурӯҳҳои ҷинояткор эмин монад.
Тавре Пешвои миллат таъкид мекунанд:
«Ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои инсон арзиши олии ҷомеаи демократӣ буда, давлат барои ҳимояи шаъну шарафи инсон тамоми тадбирҳои заруриро меандешад».
Мубориза бо ин падида танҳо вазифаи мақомоти давлатӣ нест. Ин масъулияти тамоми ҷомеа мебошад. Ҳар як шаҳрванд бояд дарк намояд, ки бетарафӣ нисбат ба чунин мушкилот метавонад ба идомаи ҷиноят мусоидат намояд.
Агар касе ба ҳолатҳои шубҳанок дучор шавад ё маълумоте дошта бошад, бояд онро ба мақомоти дахлдор хабар диҳад. Ин амал метавонад ҷони инсонеро аз хатари ҷиддӣ наҷот диҳад.
Ҳар як инсон ҳаққи зиндагии озод, амн ва бо шаъну шарафро дорад. Савдои одамон бошад, ин арзишҳои олиро поймол мекунад.
Аз ин рӯ, ҳар яки мо бояд дар мубориза бар зидди чунин падида бетараф набошем.
Танҳо бо огоҳӣ, ҳамкории ҷомеа ва эҳтироми ҳуқуқи инсон метавонем ба ин ҷинояти хатарнок муқовимати ҷиддӣ нишон диҳем.
Инсон мол нест, ки хариду фурӯш шавад.
Савдои одамон – ҷиноят бар зидди инсоният аст.
Бетарафӣ метавонад ба идомаи чунин ҷиноят мусоидат намояд.
Огоҳӣ беҳтарин силоҳ бар зидди фиребгарон аст.
Ҳифзи инсон – ҳифзи ҷомеа мебошад.
Бетараф набошем!
Дар фарҷом бояд гуфт, ки ҳар як инсон ҳаққи зиндагии озод, амн ва бо шаъну шарафро дорад.
Савдои одамон бошад, ин ҳуқуқҳои асосии инсонро поймол мекунад.
Аз ин рӯ, ҳар яки мо бояд барои пешгирии чунин падида саҳми худро гузорем.
Танҳо бо огоҳӣ, масъулият ва ҳамкории ҷомеа метавонем ба ин ҷинояти хатарнок муқовимати ҷиддӣ нишон диҳем.
Биёед фаромӯш накунем:
Инсон арзиш аст.
Инсон озод аст.
Инсон ҳаргиз мол нест.
НАЗАРЗОДА ДУШАНБЕ НАЗАРШО, муовини раиси ноҳияи Ишкошим.